Weekblog…

Voor 2019, komt er per trip-deel een blog. Dus de heenreis, plek nummer één, twee en zo voorts. Grote stappen, tóch het hele verhaal!

Dag 1 – Door Duitsland

De eerste dag stond in het teken van rijden.

Eerst maar eens een grote rit maken, we stoppen aan het einde van de dag in Schulzberg, vlak voor de grens van Oostenrijk. Een dikke 700 kilometer van huis, veel Autobahn. Dus zijn er uiteraard wegwerkzaamheden. Duitsers zijn gründlich, maar overdrijven is hier tot kunst verheven: altijd werk aan de weg hier! En opstoppingen zijn het gevolg, met weer als gevolg veel vertragingen. Met weer als gevolg dat het ons de hele dag kost om in Zuid-Duitsland te komen.

Morgen Italië, de bergen kunnen we al zien!

Als voorbereiding hebben we vandaag vooral Zuchero over de geluidsinstallatie, perché noi andiamo a Italia!!

Toscane, Montecatini

Rond 8 uur in de avond kwamen we aan, het was superduk op de wegen! Een Karsten staat zo en de camper ook dus al snel zaten we aan de Belsito-pizza’s.

Wakker worden op ’n plek met ’n prachtig uitzicht over het Toscaanse landschap. Relaxte eerste dag: Remco’s ATB naar de fietsenmaker om de remmen van nieuwe remvloeistof te voorzien, eerste hoogtemeters op de racefiets ter voorbereiding op de Stelvio, later. Lekker zwemmen (er zijn 2 zwembaden op de camping) en lezen.

Boodschappen aanvullen, chillen, het vakantiegevoel landt… lezen, spelletjes, slapen, schrijven, weer zwemmen. Prima!

Lopen naar Montecatini Alto, lekker klimmen, ja, alto is hoog in het Italiaans! Met de Funicolare (een rood kabelbaantreintje) naar beneden, Montecatini termen. Rondje door het park, met in het midden het termengebouw, heerlijk ijs (je moet er niet aan denken maar het was echt lekker: selderie-smaak!!) en dan weer terug en zwemmen!

Elke avond wordt een Sequence-strijd uitgevochten tussen de dames en heren, elke ochtend een stevig aantal % op de racefiets klimmen.

Bezoek aan Pistoia, inclusief een bezoek aan de kapper voor de mannen! Over markt gelopen en kleren gescoord. Natuurlijk een heerlijk ijsje gegeten.

Dan breekt hier alweer de laatste dag aan, het record ‘balletje overslaan’ is M-R:16, M-J:14, M-OY:10 en M-OB:5. De sequence-stand is dan 6-0 voor OBR -OYJ. Via Decatlon voor (o.a.) waterbrilletjes en de COOP voor de koelkast gaan we verder door het prachtige Toscaanse landschap (‘vermijden van de Autostrada’s op de navigatie gezet) en rond half 5 stoppen we bij Kursaal aan het meer van Trasimeno. Veel insecten, mooie plekken (bijna net zo mooi als in 2013).

Umbrië, Passignano sul Trasimeno

Heerlijk, een camping met zwembad en badjuf… de kinderen konden er zelf naar toe en spelen de hele dag in het water. Vriendjes gevonden, spelen met de bal, onder water zwemmen, glijbaan, bommetje, de hele dag! Bezoek aan dorpje en aan kasteel.

Rondje meer van Trasimeno is nét geen 60 kilometer, halverwege koffie met het hele stel, er zijn twee ATB’s mee en het rondje is niet geschikt voor racefietsen… de ATB’s stopten bij hetzelfde terras van 6 jaar geleden.

We hebben een bezoek gebracht aan Montepulciano. Weer even terug in Toscane! Het is een hoog gelegen plaatsje, een wijncentrum. Vroeger was het superbelangrijk, getuigen de vele palazzo’s en kerken. De toren beklommen en héél ver kunnen kijken, zelfs het Trasimenomeer was te zien.

’s Avonds met ons zessen gegeten in het restaurant van camping Kursaal. Heel gezellig. Na hun toetje konden we de jongens naar bed brengen een verder na-tafelen.

Dan breekt alweer de laatste dag op Kursaal aan. Gisteren was slecht weer voorspeld, regen, onweer… niks van dit alles en ook nu is het weer een stralende dag!

Op de camping wordt af en toe wat voor de jeugd georganiseerd. Mats , hoewel jong, vindt dat fantastisch, sluipspelen over de camping, speuren en dat soort werk. Ook Vince doet af en toe mee. De laatste boodschappen gedaan, nog even een camping in de buurt bezocht (J&R), een laatste ritje rond het meer (’training’ voor de Stelvio??) .

En aan het einde van de dag met de mannekes gaan vissen. Wél vissen gezien, maar happen, ho maar. Maar ja, vissen is afwachten, wachten, verwachten en nog een keer wachten…

Camping-eten?? Nee hoor, haute cuisine, dankzij de Omnia, een oventje in de vorm van een tulband, een quiche! Dan wordt het zaterdag 10 augustus, een warme dag! Heel vlot ons boeltje opgeruimd, iedereen gedoucht en tóch op ons gemak ontbeten. Nog voor 10 uur op pad… der file in! Zaterdag 10 augustus is een zwarte zaterdag, we weten het inmiddels! Best wel laat kwamen we op Sägemühle aan. Bekend terrein en dus kamp maken en snel 6 eitjes met kaas bakken, heerlijk op brood! Morgen lijkt het de laatste mooie dag te worden, daarna zal het minder, zelfs slechter worden.

Trentino, Sägemühle

Zondag, waarschijnlijk zou dit hier de mooiste dag worden, dus werd het de Stelvio-dag. 1 Fietser en de anderen ging een kasteel bezoeken, wat helaas op slot was dus gemotoriseerd de 48 haarspeldbochten van de Stelvio op.

Hoe toevallig: halverwege troffen we elkaar! Bert vol goede moed om verder te gaan, de anderen toe aan een koffie… Na de laatste 10 kilometer van de klim kon de Stelvio afgevinkt worden. Kussen, kusjes, ’n nieuw fietsjack en een T-shirt als extra beloning.

De volgende dag was Sölden (Italiaans: Solda) aan de beurt. 4 Jaar geleden was het al een prachtige onderneming met de (toen) kleine mannekes; stormachtig weer! Met de (volgens de folder) ‘Grösste luftseilbahn der Welt’ naar boven. Veel bewolking, zodat we soms in de ‘mist’ verdwenen als er een wolk over de bergen rolde. Nu de mannen groter zijn konden we een behoorlijk grote wandeling maken. Op een gegeven moment deed Vince zijn armen wijd en zei “nu krijg ik hoogtevrees” en hij deed geen stap meer…

We gaven niet op, nieuwe dag, nieuwe kansen: we gingen opnieuw proberen een kasteel te bezoeken. Dat lukte prima, een op kinderen afgestemde rondleiding en een prachtig kasteel. Dát zorgde ervoor dat de fantasie over ridders, geheime gangen, wapens en harnassen, later zijn weerslag vond in eindeloos veel tekeningen. ’s Middags een fiets-crosstochtje (R&J). Klinkt als simpel maar dat bleek een pittig rondje te zijn! Ook de jongens fietsen wat af, de hele camping over, voetbalveld, tunneltje onderdoor crossen. Het beviel ons allemaal hier zo goed, we tekenden nog een dag bij!

En als beloning voor onze keuze: een stralende dag! De nachten werden wel steeds een beetje kouder, maar de zon warmt alles snel weer op.

Het ATB-tochtje van gisteren werd nog eens overgedaan (B&J). Halverwege, een soort van wondertje, kwamen zij Loes tegen! Hier, in Italië, je tante / schoonzus tegenkomen… hoe is het mogelijk! Loes was met een vriendin in Zwitserland aan het wandelen… Besloten om een dag de trein te nemen en een fiets te huren om een Italiaanse fietsdagtocht te gaan maken.

De middag werd besteed aan een wandel/klautertocht met zijn allen. De hoogte in, door een bos, in het dal uitkomen bij een waadplaats waar “heilzame krachten’ hun werk schijnen te doen, waarschijnlijk een restant van de hier zo noodzakelijke irrigatiesystemen. Koud!!

Vertrekdag. Heerlijk als de tent droog ingepakt kan worden. De reis zal uit twee delen/dagen bestaan.

Via de Resia-pas naar Oostenrijk (prachtig!) en in Hemsbach aan de Wiesensee gestopt. Maar eerst: stau, stau en nog eens stau. Hoe komen we op tijd op de camping, sluitingstijd is 19:00 uur!! met minder dan een half uur op de klok over zijn we er gekomen! Gelukkig hadden we voor twee dagen pasta gemaakt, dus het was aankomen, kamp maken en eten! Daarom was er nog even tijd om naar de “See” te kijken en op de klimtoestellen te spelen. Dat moet ook wel voor de mannen na een hele dag in de auto/camper te moeten zitten.

Morgen op ons gemak huiswaarts.