We mogen weer!

De dagen op Texel zullen we samenvatten in 1 blog…

Dinsdag 11 oktober: Op ons gemakje rond 11 uur naar Den Helder gereden. 3 Kwartier wachten op de pont… dus koffietijd. Op Loodsmansduin hebben we ”intrek” genomen op plek 6, dus eindelijk met uitzicht op het kerkje van Den Hoorn. Prachtig herfstweer, maar B voelt zich helemáál niet lekker… bij de camper blijven is geen straf.

Woensdag 12 oktober: We hebben de Texel-kas flink gespekt! Op de fiets naar Den Burg en via Oudeschild naar Den Hoorn. Tja, dan kom je langs Mantje, de boekwinkel (o, wat een aardige en interessante man is dat toch!), een schoenenzaak en een visboer natuurlijk. We konden nog steeds de stoelen buiten laten staan, maar helaas, er is regen voorspeld. Tegen de avond een wandeling naar de bunker op ´t duin.

Donderdag 13 oktober: Veel regen vannacht en dat bleef zo tot in de middag. Konden we toch nog op pad gaan, ook al omdat B zich wat beter voelde. Vanmiddag stopte de regen en werd het echt weer aangenaam. We zijn bij de bunker van Loodsmansduin (met daar een ”tentoonstelling” van bunkerverhalen, prachtig om te zien en te lezen), linksaf gegaan en kwamen uiteindelijk bij de Mokbaai uit. Dat was, hoe bestáát het, ´n vrijwel nieuwe wandeling voor ons!

Vrijdag 14 oktober: Eigenlijk onze vertrekdag van Texel, maar we hebben 1 dag bijgetekend. Dat betekent dat we meer tijd hebben voor onze afspraak met Rita en Gerard., Om 11 uur kwamen zijn met auto en fietsen uit de Cocksdorp naar ons toe. Echt een zonnige dag zou het niet worden. Integendeel, van de mooie fietstocht die we hadden uitgezet, hebben we minder gezien dan de bedoeling was, het regende, miezerde de hele tijd. Toch super gezellig. Geluncht bij Klif 23. Laat in de middag kwam de zon weer kijken. Na Wezenspijck-bezoek en Den Burg werd B weer (nog steeds) misselijk en gooide de hele boel eruit…Geen sjoelbak mee, dus na een internationaal facetime-kwartiertje is B gaan slapen… Gaan we naar Duitsland? Dat beslissen we morgen.

Zaterdag 15 oktober: Dag Texel, tot de volgende keer!We hebben nog even wat lamsvlees gescoord en de koelkast aangevuld, zodat we een paar dagen vooruit kunnen. Ook “de Bonte Belevenis” met een bezoekje vereerd, zodat we Paula op haar 60ste verjaardag een passend cadeautje kunnen overhandigen.Via de afsluitdijk, waar nog steeds flink aan gewerkt wordt, hebben we nu een plekje aan het prinses Margrietkanaal te pakken, met een zeer bevlogen camper-eigenares aan het roer. Morgen Duitsland? …

Maandag 17 oktober: van het zwemmen is niets gekomen. Half 10 was het Hallenbad pas open! En dan kwam het minder goed uit met de rest van de dagplanning.

“Binnendoor”naar Dessau. Dat betekende vaak 30 km/u door al die kleine dorpjes.

De herfstkleuren deden hun best om zo mooi mogelijk te zijn. Met het zonnetje erbij was dat een makkelijke opgave. In Dessau vonden we zonder problemen de “Seesportverein”aan de Elbe, een rommelige maar zeer fraai gelegen WoMoStellplatz.

De lang bebaarde eigenaar gaf ons een Bauhaus-fiets-route-kaart mee, dus al snel zaten we in een stralend zonnetje op de fiets… korte mouwen, (jawel, op 17 oktober) konden we zo de Bauhaus-route afleggen!! Helaas was het grote (glazen) Bauhausmuseum op maandag gesloten. Jammer, we hadden graag al die waardevolle Bauhaus-stukken uit het hele Weimargebied gezien…

Bauhausziedlung-Törten, best wel lijkend op het Amsterdamse betondorp (maar lichter, mooier) was bijzonder, een toonbeeld van het Bauhaus idee, zakelijk, goedkoop, licht, goed bewoonbaar… de ruimte om de (koop-)woningen was groot gehouden, zodat de bewoners zelfvoorzienend konden zijn…

Ook de Meisterhäuser, waar Kadinsky nog woonde, vonden we mooi. De route hebben we afgesloten bij het Kornhaus aan de Elbe. Een glas Wein op het terras van het prachtig bewaard gebleven gebouw (1929), waar tijdens de opening van het gebouw de gasten zich vergaapten aan de vliegers die boven de Elbe een show ten beste gaven (met en passant een 5-tal wereldrecords vestigend). Niet zo bijzonder, een vliegtuig hier, de Junckersfabriek, waar ook Fokkers gebouwd zijn, staat op een steenworp afstand van de rivier.

We hebben zowaar ’s avonds buiten gegeten, zo warm bleef het tot na zonsondergang.

Dinsdag 18 oktober: Hoe groot wil je het verschil hebben met gisteren? Het was grijs, het regende en … het bleef regenen.

Vandaag stond Lutherstadt – Wittenberg op ‘het programma’. Kleine afstand, en dus binnen 2 uurtjes stonden we… weer aan de Elbe.

In Wittenberg begon Luther de Reformatie, een grote ommekeer in de kerkwereld. In, nog steeds regenachtig weer, hebben we de belangrijkste gebouwen bezocht, o.a. de Schlosskirche, waar Luther zijn 95 thesen aan de deur gespijkerd zou hebben (das Thesen Portal).

En, ook een “must”, vlakbij het marktplein hebben we ’n Kartoffelsuppe gescoord.

Nu gaan we ons richten op Berlijn. Eerst maar een camperplaats of camping vinden, die acceptabel én niet op een te grote afstand van het centrum is. Geen gemakkelijke opgave bij zo’n grote stad.

Woensdag 19 oktober: “Lang zal hij leven in de gloria”. Jarig zijn in Berlijn! Wie kan dat zeggen!

We hadden kunnen ontbijten in het botenhuis, maar hadden het niet opgegeven… pech… dus een verjaardagsontbijt in de camper. Kan ook!

We hadden nog niets gezegd over de práchtige herfstkleuren onderweg. Zeker als de zon erbij komt, oranje, geel, goud, bruin, schitterend!

Het was niet ver rijden vandaag. Dwars door Potsdam, langs meren, kwamen we uit bij de camping, gelukkig buiten de milieuzone, dus bereikbaar. Goede camping, maar wat ver van het centrum Berlijn. Wél een bushalte voor de deur, en we hebben goede fietsen in de camper staan, dus het is niet zo’n punt.

De stad Berlijn heeft heel wat plaatsjes opgeslokt, zo ook Spandau. Daar zijn we vanmiddag naar toe gefietst. Bij de citadel van Spandau was het keerpunt, mooie tocht! Morgen meer.

Donderdag 20 oktober: O, wat was het koud!

Eigenlijk prachtig herfstweer: zon, geen wind, heel veel vallende blaadjes… maar toch 12 graden is niet veel!

We hadden een mini-kaartje met 3 stadsfietstochten in Berlijn. Daar hebben we er 1 van “uitgewerkt”. Het eerste deel van de fietstocht, richting Spandau was bekend van gisteren. De fietspaden waren prima, fietsen naar en in Berlijn is goed te doen. Het meest indrukwekkende van vandaag was de Gedenkstätte Berliner Maur aan de Bernauerstrasse. Over twee kilometer lengte is daar nog veel van de muur te zien. Naast een deel van de muur is er een tentoonstelling en een uitkijkpost/toren. Dat allemaal haalt de geschiedenis nog eens, zeer indringend, terug. Immers november 1989 is nog niet zo heel lang geleden…

Berlijn heeft er , begrijpelijk, best lang over gedaan deze Gedenkstätte tot stand te brengen (2008). Zoveel meningen, zoveel besluiten te nemen, en… logischerwijs wilden de mensen na de val niet meer aan deze verschrikkelijke tijd en dit verschrikkelijke symbool herinnerd worden. Pas na voldoende afstand in de tijd is de herinnering geschiedenis geworden. Maar het blijft onvoorstelbaar wat een leed de deling van Berlijn heeft aangericht.

Op onze fietstocht kwamen we langs de Häckische Markt en via de Brandenburger Tor en het Olympisch Stadion (1936), einde rondrit Berlijn, terug naar de camper. Na zo’n 55 kilometer, terug op de camping hebben we bij de “camping-Griek” avondeten gehaald…

O, ja… Het meest bizarre vandaag was dat het linkerpedaal van B’s fiets vrijwel afbrak (parkeerschade??). Een afdoende (nood-)oplossing samen met een behulpzame ijzerhandelaar voorkwam dat er 18 kilometer te voet moest worden afgelegd.

Vrijdag 21 oktober: vandaag OV-dag. Op de camping kon je dagkaarten kopen, waarmee je met de bus en/of de U-bahn kan reizen, een dag lang. Ook blijken er 2 buslijnen te zijn (de 100 en 200) die langs “alle attracties” van Berlijn rijden. De bus naar Berlijn stopte vlak voor de camping, beter kan niet!

We hebben koffie gedronken in het KaDeWe (Kaufhaus des Westen), en dan wel helemaal bovenin bij het mooie halve cirkel-raam!

Vervolgens zijn we naar Tempelhof gegaan: een enorme vlakte waar vroeger het vliegveld was en een immens troosteloos gebouw. Hier vlogen de vliegtuigen in- en uit om de luchtbrug te onderhouden die Berlijn voorzag van alles wat het nodig had tijdens de Oost Duitse blokkade van de stad. Indertijd een hypermodern gebouw, nu grauw. Het voormalig vliegveld zelf wordt nu gebruikt als fiets, skate, ren-gebied, kortom, recreatie. Een deeltje ervan is inmiddels ingericht als tijdelijk vluchtelingendorp… het maakte onze stemming alleen maar bedrukter.

Tenslotte zijn we in Kreuzberg (ook wel ‘klein Istanbul’ genoemd) naar het Museum der Dinge gegaan. Een leuk museum, die met name voorwerpen met een design uitstraling, maar toch bruikbaar zijn, verzamelen (archief van der Deutscher Werkbund, de voorloper van Bauhaus).

Het was al flink donker toen we terugkwamen op de camping. En… vrijdagavond zonder internationaal bijkletsen kan natuurlijk niet. Om 21:00 uur zaten we klaar, zónder sjoelbak op deze reis.

We plaatsen niet vaak ’n review bij campercontacten, aber diesmal…

We brachten de sleutel terug van het hek van de camping, en laat nou de borgsom (10 euro), precies het bedrag zijn wat we aan elektriciteit gebruikt hadden voor drie nachten (dat komt neer op ongeveer 25 kWh…), daarmee komen we thuis minimaal 10 dagen vooruit! Je reinste voor-de-gek-houderij! Jammer, want verder was het een heel goede camping voor ons doel, namelijk Berlijn bezoeken.

Eigenlijk zijn we nu aan de terugreis begonnen. Het verste punt hebben we gehad. Het Harz-gebergte staat nu op het programma. Quedlinburg met name. Delen van het stadje staan op de UNESCO-erfgoedlijst.

De camperplaats… voor het eerst vingen we bot! Er zijn wel 3 mogelijke plekken in en bij de stad om te camperen, Bij twee lukte het niet meer en in het centrum, bij een burcht, 6 plekjes, ook vol. Nét toen we verder wilden rijden, vertrok 1 camper! Hieperdepiep!! Plek ingenomen en het stadje in. Het heeft een hoog Faller-huisjes en Märklin gehalte. Vakwerkhuizen uit diverse eeuwen… én een Hernhutter-kerstwinkeltje. Onze ogen uitgekeken én een Aussenstern gescoord.

Ondanks zaterdagavond en midden in het stadje hebben we heerlijk geslapen. Iets minder leuk was dat de stroomvoorziening haperde (de Stellplatz had een aansluiting die niet werkte en de ook bij camper een haperende stroom), zondags ontbijtje en om … 10 uur vertrokken, verder de Harz in.

Zaterdag 23 oktober: Dwars door het Harz-gebergte. Mooie route, mooie herfstkleuren en heel veel wandelaars. Rond 2 uur kwamen we in Göttingen. Prachtige en ruim opgezette CP (Camper Plek), naast een Hallenbad. Plaats voor 28 campers… dat we zo vroeg waren was in meerdere opzichten fijn:

• we hadden een mooie plek (heel wat camperaars kwamen later op deze mooie plek aan, tevergeefs, geen plek meer…)

• en we hebben heerlijk gezwommen en gebruik gemaakt van de sauna in dat zwembad.

Morgen de laatste stop, …, waar? Dat zoeken we nog uit, verrassing voor iedereen!

Zondag 24 oktober. Nog een klein stukje door het Harzgebergte rijden…

We kwamen langs het bord, waar op stond dat het IJzeren gordijn op die plek de grens bepaalde… en dat dwars door de Harz heen! In het gebied van de grens mocht jarenlang geen mens (ja, soldaten wel) komen. Toen de grens eindelijk was opgeheven, bleek er een uniek stuk, inmiddels, ongerepte natuur te zijn ontstaan. Deze strook land heet nu Das Grüne Band en is erg in trek bij wandelaars.

De rest van van de route vandaag was fahren, fahren, fahren auf der Autobahn.

Tot aan Malden bij Nijmegen. Onze laatste tussenstop van de reis. Op de (kapotte-trapper-) fiets nog even ’n bezoekje gebracht aan de stad aan de Waal… en dan zit onze najaarstrip er al weer bijna op…