Najaar, Frankrijk!
Heel laat, maar we gaan na alle feestelijkheden (75-50-76) naar Frankrijk.
We starten op de 4e november, blijven (waarschijnlijk) oostelijk rijden en genieten van het Franse gevoel…
Dag 1: Maastricht Marina
Het was deze keer niet klokslag 10 dat we vertrokken.
Dat had zijn reden:
Zondag en maandag zijn we naar Terschelling geweest om Steven te supporteren bij z’n eerste marathon, de “Berenloop” heet die daar.
Hij heeft het fantastisch gedaan, evenals Tirza, die 1e is geworden in haar leeftijdcategorie (en met haar leeftijdsafstand!).
We hebben de camper dan ook pas maandagavond opgehaald.
Het plan was om naar Maastricht te rijden en de camper neer te zetten op de Maastricht Marina. Het was werkelijk prachtig najaarsweer, redelijk rustig op de weg en zonder files. Zo verliep het eerste stuk heel relaxed, temeer omdat we onze “50-jaar-huwelijks-Spotify-playlist” hadden aanstaan.
Een mooi plekje aan de jachthaven met vlak bij de Pietersberg, en nog dichterbij de ENCI. Rond 3 uur hebben we de fietsen uitgeladen en zijn richting de stad gegaan: onder andere Vrijthof en de Dominicaner-boekwinkel (natuurlijk) bezocht.
Met fietsverlichting aan terug naar de camper, want het is al vroeg donker. De kop is eraf! We zijn weer aan het camperen! Heerlijk!!
Dag 2: Echternach
Zo mogelijk nog meer blauw in de lucht vanochtend!
En… het ritme zit er alweer snel in: iets na 10 uur zaten we achter het stuur en reden we richting Echternach.
We wisten van Echternach niet veel meer dan dat Willibrord er begraven is en er elk jaar met Pinksteren een grote processie is.
Je kunt er ook prachtige wandelingen maken door het Mullerthal. We hebben zowaar een camping gevonden, die vlak bij zo’n trail ligt. Die gaan we dus morgen wandelen!
Vanmiddag hebben we het stadje bezocht en hebben het begin van de E1-trail gelopen (van stadje terug naar onze camper!). Het is een pittige wandeling, maar mooi, morgen meer daarover!
Bij het reserveren van onze volgende stopplek, Strassbourg, schrokken we enorm! De city-camping ligt wel héél erg in de city! Dat betekent, dat ons oude campertje niet de juiste milieusticker heeft en we dus gewoonweg niet bij de camping kunnen komen!!
Na wat heen en weer mailen (want al digitaal betaald) werd de boel geannuleerd en zijn we nu op zoek naar hoe we toch wat glimpjes van Strassbourg kunnen opvangen.
Maar eerst morgen de E1-trail!
Dag 3: Echternach E1
’n Saai verhaal…
alweer kunnen we zeggen, dat er geen mooier herfstweer bestaat. ‘n Zonnetje, veel blauw in de lucht, vrijwel windstil en dan… die kleuren!!
Vandaag dus de E1-trail, omschreven als ‘difficile’. Dus waren we bij aanvang wel licht ongerust of we die 14 kilometer zouden trekken.
De doorslag om er aan te beginnen gaf, dat het de mooiste wandeling in de omgeving is. Het bijzondere is, het rotsachtige landschap van zandsteen, dat zo’n 200 miljoen jaar geleden in een zee werd gevormd!!
De foto’s spreken voor zich.
Het was allemaal goed te doen. Best wel moe, maar heel tevreden kwamen we terug bij onze camper. Kachel gauw aan, dat wel. Als de zon weg is dan wordt het snel kouder (en donker). Maar dat is ook de charme van zo laat in het seizoen camperen!
Dag 4: Niederbronn
Vandaag een ‘verplaatsing’ richting Straatsburg…
Voorwaarde was dat er ‘s avonds een goede WiFi-verbinding zou zijn. Immers: Internationaal Sjoel Toernooi!
Meestal bewolkt, af en toe zonnig, maar het weer was over het algemeen minder uitbundig dan voorspeld. Het laatste deel reden we in de mist, zicht rond de 200 meter…
De camping bij Niederbronn-les Bains hadden we uitgekozen vanwege het prachtige uitzicht en de goede WiFi. Nou de WiFi was uitstekend, het zicht minder dan 100 meter!!
We staan nu op Domaine du Heidenkopf… ja, alles hier is én Frans-, én Duitstalig door elkaar!
Het blijft bijzonder, Amerika-Frankrijk-Portugal, voor de 256-ste keer sjoelen. Morgen Straatsburg.
Dag 5: Strassbourg
Ochtend. Nog steeds was de wereld in mist gehuld, uit het camperraam gaf het een mooi ‘herfstzicht’.
En route. De camper staat nu in Duitsland, nét over de Rijn, fietsafstand van Strassbourg, Frankrijk
Om ongeveer half twee vertrokken we op de fiets. Over heel goede fietspaden en een prachtige fietsbrug, redelijk ingelezen, vertrokken we naar het centrum. Tot aan de kathedraal…1 toren! De ander is nooit afgebouwd, omdat alles in de oude stad op palen (jawel, ook daar!) is gebouwd en de 2e toren zou instortingsgevaar opleveren.
Bij de Syndicat Initiative de vraag neergelegd, “wat te doen als je 1 middag in deze stad bent?” Het antwoord was een prachtige wandeling door het oudste gedeelte! La petite France (‘n vakwerk-huizen-wijk), Les Ponts Couverts (Middeleeuwse overdekte bruggen), La Place Gutenberg (met het standbeeld van de échte uitvinder van de boekdrukkunst). En natuurlijk al héél véél kerstspul.
De stad doet Duits aan, maar ook weer heel Frans. Als je de geschiedenis leest is Strassbourg heel wat keer heen en weer ‘geslingerd’ van Duitsland naar Frankrijk en vica versa. Nu is Frans de voertaal, maar het dialect wordt ook volop gesproken (zie foto).
Van de Europese-hoofdstad-allure hebben we dit bezoek niets meegekregen. Dat bewaren we voor een volgende keer.
Dag 6: Baume-les-Dames
Over de Duitse Autobahnen weer naar Frankrijk. Na een rit van ongeveer 200 kilometer kwamen we in Baume-les-Dames uit.
De camping, die volgens onze gegevens het hele jaar open zou zijn, was gesloten, maar vlakbij was een goede (maar drukke) camperplaats. We staan aan de rivier de Doubs en blijven hier twee nachten. Morgen een fietstocht langs de rivier!
Het is een beetje zoeken naar geschikte overnachtingsplekken. Na 1 november is (uiteraard) veel gesloten! Seizoen voorbij!
Baume-les-Dames ligt aan de fietsroute EuroVelo 6. Die loopt van de Atlantische Oceaan via het Juragebergte naar de Zwarte Zee, zo’n 4000 kilometer. Beetje veel van het goede, maar we zullen wel een klein stukje mee pikken.
In de camper hebben we met ‘n (dank je M en L!) glaasje champagne nog even nagenoten van ons feestje van 2 weken geleden.
Dag 7: Hospitalité de Clerval
De regen van onze reisdag is weggetrokken. Mist met een héél bleek zonnetje is er voor in de plaats gekomen.
Vandaag dus een stukje van de EuroVelo 6 fietsen. Stroomopwaarts, over het jaagpad. Koud, maar we hebben de juiste kleding meegenomen én aangetrokken!
De lichtval, al is het mistig, is altijd erg mooi in de herfst. We zouden tot Clerval rijden en daar ‘n terrasje zoeken…
Nou. Niks daarvan!
Uitgestorven, verlaten, hors-saison dus! Totdat we een hotelletje zagen, plus een mevrouw die zei dat het “complet” was… Hè, complet?? Ze vertelde dat bovendien niets in de omgeving open was, maar ging toch even naar binnen om het na te vragen. Na ‘n paar minuten werden we uitgenodigd, jawel, om binnen te komen. (We zagen er kennelijk koud genoeg uit om haar medelijden op te wekken) Ze leidde ons naar ‘n zaaltje wat inderdaad vol (complet) etende mensen zat. Ze hadden voor ons er een tafeltje bijgezet. Koffie besteld en gevraagd of er ook een klein hapje te verkrijgen was…
We kregen een superlekker kaasplankje voorgeschoteld, met regionale producten (enkele van een paar honderd meter van het hotel). We hebben gesmuld!
De terugrit was een eitje, temeer ook, omdat de Doubs stroomafwaarts stroomde en we dus profijt hadden van het vals plat.
Gelukkig is de storing in het blog door goed meedenken van onze zwager Theo weer verholpen!!
Ook vanavond is de camperplaats weer volgelopen en zitten we binnen met de kachel gezellig aan. Morgen een kort ritje naar Besançon.
Dag 8: Besançon
Dát hadden we niet meegekregen: 11 november is een nationale feestdag, dus een vrije dag in heel Frankrijk. “Armistice de La Grande Guerre”, de wapenstilstand die het einde van W.W.I betekende.
In Nederland lopen kinderen St. Maarten te vieren en hier in Frankrijk zijn alle winkels dicht, rijden er geen vrachtwagens, zijn er ceremonies bij de gedenktekens van de Grande Guerre.
Dus ons plan om in Baume-Les-Dames onze koelkast stevig aan te vullen bij de Super-U, viel in duigen. Niet getreurd want in Frankrijk zijn de boulangeries altijd open. Aan brood dus geen gebrek. En route. Langs allerlei moeilijke afslagen kwamen we aan op de camperplaats van Besançon. Aan de Doubs en niet zo ver van het centrum. En… aan de EuroVelo 6. Die we dan ook meteen weer oppakten.
Het was een prachtige, zonnige, herfstdag en het leek wel of alle Fransen aan het wandelen of (race-)fietsen waren op deze vrije dag.
’s Avonds hadden we een plekje gereserveerd in ‘n restaurant waar enkel streekgerechten geserveerd werden. We hebben er heerlijk ge-raclette-d.
Besançon als stad viel ons wat tegen. Het is een universiteitsstad, er zijn nogal wat beroemdheden geboren, het heeft een mooie citadel en wat UNESCO-gebouwen. Maar de totale indruk is erg rommelig.
Morgen naar Dôle (en niet, zoals we hadden bedacht, naar Annecy, want daar is niets geschikts meer open…)
Dag 9: Van de kat en de cross
Kleine afstand rijden vandaag.
We blijven langs de rivier de Doubs en kwamen nog in de ochtend in Dôle aan. Een heel leuk stadje! We parkeerden vlakbij een circus (hoop dat het in de avond niet teveel herrie en bezoekers zal geven…)
We zagen veel muurschilderingen, trompe-l’oeil (zie foto’s), nét echt. O.a. van Louis Pasteur, die hier vandaan komt. Ook Marcel Aymé, een voor ons onbekende schrijver, heeft een stempel op ‘t stadje gedrukt. Hij schreef het sprookje ”Le Chat Perché”. Je hebt in Dôle een ‘chat-perché-wandel-route’ , die aangegeven wordt door een koperen kattenplaatje in het plaveisel. Echt de moeite waard deze wandeling!
Het was een drukte van belang in Dôle: er was een loopcross door en langs het stadje voor zo’n 1000 schoolkinderen uit allerlei departementen. Ze konden zich kwalificeren voor de Franse kampioenschappen. Georganiseerd door de UNSS (een enorme overkoepelende schoolsport organisatie). Prachtig evenement.
Naast de competitie benadrukt het evenement ook de inzet van de studenten, die als jonge coaches, organisatoren, EHBO’ers of verslaggevers actief zijn, onder het motto “voor studenten / door studenten”
Vroeger hadden we in Nederland interscholaires. Allemaal wegbezuinigd. Frankrijk is een mooi voorbeeld van hoe breedte-sport eruit kan zien!
In de avond waren de sportvelden naast onze camperplaats opgeruimd en was de rust weergekeerd. Het circus had vanavond geen voorstelling…
We blijven hier nog een dag, morgen weer een stuk EuroVelo 6.
Dag 10: EuroVelo 6, La dernière étape
Stralend voorjaarsweer (haha) maar écht, prachtig ‘warm’ weer. Gisteren was het al “open-jassen-dag”. Nu was het “zonder-jassen-dag”, de thermometer heeft de 21 graden aangetikt vandaag!
Eerst naar de overdekte markt van Dôle. Daar hebben we ons laten voorlichten over een, voor ons, nieuwe groente: Cerfeuil tubereux. In het Nederlands heten die knolletjes: knolkervel. De vrouw van de kraam was super-enthousiast en vertelde ons over de diverse bereidingswijzen.
Vervolgens zijn we op de fiets gestapt en hebben voor de laatste keer een flink stuk van de EuroVelo 6 gedaan. Stroomopwaarts richting Besançon.
De Doubs heeft nogal wat verval op dit traject, dus veel sluisjes, gekanaliseerde stukken, stroomversnellingen. Kortom: mooi!
Terugrijdend bleek de wind behoorlijk te zijn toegenomen… beide accu’s waren vrijwel leeg.
De knolkerveltjes waren heerlijk! Morgenvroeg gaan we nog ‘n hoeveelheid halen! Daarna naar Beaune. Ons plan om verder naar het zuiden te gaan hebben we definitief verlaten.
Dag 11: Naar Beaune
De markthal was vandaag gesloten. Dus geen knol-kerveltjes meer…
In Beaune aangekomen wilden we eigenlijk voor 1 nachtje tekenen, tot ons verteld werd dat de “Festivinales” 14-15-16 november in Beaune waren. Dus meteen voor 2 dagen geboekt!
Drie dagen lang is het centrum van Beaune afgezet en kan er gegeten, geproefd en natuurlijk ook gekocht worden van alles wat de streek beroemd maakt. Natuurlijk ook muziek en dans en straattheater. De camping licht op loopafstand dus we zijn ‘s middags de stad ingegaan.
Reuze gezellig!
Morgen fietsen (als het weer het toelaat) en… wijn proeven.
Maar eerst over 10 minuten het Internationale Sjoel Toernooi.
Dag 12: 2013 & 2025
We staan op plek 48… in 2013 stonden we op plek 50. Dat is niet meer dan 5 meter verder!
Toen regende het heel lang en hard, vannacht hetzelfde, pas in het begin van de middag stopte het!
Dus hebben we onze plannen erop afgestemd: lekker lezen in de ochtend, fietsrondje plannen, en dat na tweeën uitvoeren. En ‘s avonds terug naar de “Festivinales” in het centrum van Beaune.
De regenbuien hielden zich aan het tijdstip, 14:15 uur zaten we, voor de zekerheid met onze Zweedse regenbroeken aan, op de fiets. We zouden naar Savingny fietsen, door de (inmiddels) kale wijngaarden. Maar ook de halve marathon van Beaune had dezelfde route! Super leuk en gezellig. Met wat omleidingen en omweggetjes kwamen we in Meursault uit en hebben dat als keerpunt genomen.
Grotendeels volgden we de Route du Vin.
Beaune was ‘s avonds onherkenbaar. Het grootste verschil met gisteren was dat je nu als het ware over de hoofden van de mensen kon lopen! ‘n Gave sfeer, overal proeverijen, muziek, fraai verlichte gebouwen. Leuk om mee te maken.
Dag 13: Even tot hier…
In de nacht begon de regen weer… Mazzel voor de feestgangers in Beaune, die hebben een Festivinales gehad dat droog gebleven is.Dus vertrokken we richting het noorden in de regen, vandaag een kleine 400 kilometer, naar Luxemburg. Pas in de loop van de middag, na regen, droog, mist, bleek zonnetje kwamen we in de avondschemer (16:38 uur…!) aan op de camping Gritt.
De Moncayo doet het prima, motorisch geen centje pijn. Ook het camperdeel werkt top: koelkast werkt zoals je moet hopen na een revisie/verbouwing, ons huisje is absoluut waterdicht (uitgebreide test gehad!), de kachel zorgt voor een aangename leefomgeving, en, en, en… nou ja, we hebben nergens over te klagen, alles top!
Plekje zoeken, later hebben we gegeten in het camping-restaurant (ja, open in deze tijd!).
Morgen thuis!
Dag 14: Dat liep anders…
We hadden gepland om rond half drie thuis in Houten te zijn…
Maar dat liep anders.
Als je in Luxemburg bent dan tank je ook natuurlijk. Zo ook wij, vlak voor de grens met België. En toen… door een momentje van niet opletten is er… superbenzine getankt in plaats van diesel! Wat nu?? Advies van de benzine-pomp-man: rustig rijden en na een poosje diesel tanken zodat het zo snel mogelijk ‘mengt’.
Mmmm… na een halve kilometer horten en stoten, even later dikke walm (mooi wit, dat wel…). Achteruit kijken kon niet meer, zoveel wolken. Dus zo snel als mogelijk aan de kant. Dat was, zéér gelukkig, ‘n ‘Rastplatz’.
Wat te doen? ANWB-alarmcentrale, wegenwacht… er bleek een landelijke storing te zijn, én de ANWB deed groot onderhoud aan zijn ICT-systemen. Eindeloos proberen, in de wacht geplaatst worden, weer bellen, weer in de wacht (of plotseling een onvriendelijke stem met de melding “critical error in the system, hanging up now”. Kritieke fout in het (diesel-)systeem was juist… maar ophangen??
Na lang proberen: ANWB kan nu niets doen, advies: bel 112…
O jee, we staan echt in niemandsland, tussen de beide grenzen in, doorverbonden met de politie… nee, dat is België daar kunnen we niets mee. Doorverbonden met de Belgische kant… nee, dat is Luxemburg, daar mogen we niets mee.. En alles in het rap Frans, en maar de technische kant uitleggen en aangeven wáár we staan.
Na ontelbaar keren ons nummerbord, telefoonnummer, aard van pech, coördinaten, etc, vermeld te hebben toch nog maar eens de ANWB bellen, en… er werd opgenomen! Weer het hele verhaal doorgegeven (ja meneer we zien hier de melding maar…)… haar op het hart gedrukt dat zij de enige hoop was, nee… niet doorverbinden… actie graag!! De dame beloofde dat ze het zou regelen, geduld, komt goed.
Om 15:00 uur (drie en een half uur nadat we noodgedwongen gestopt waren) kwam er een jongen ter plekke, die onze tank volledig heeft leeggepompt + alle leidingen… 10 liter diesel erin en probeer maar te starten… onze motor startte aarzelend, enorme rookwolken uitstotend, weer gepruttel, maar het gezicht van die jongen klaarde op: het gaat goed komen! En dat was zo, we konden de reis voortzetten. Géén overnachting op de rastplatz, niet weggesleept, geen kapotte motor, maar gewoon naar Houten!
In no-time hervond de motor zich, snorrend als altijd, en de rest van de reis verliep voorspoedig. We kwamen laat maar tevreden thuis.
Tegen de gewoonte in hebben we niet meer de hele camper leeggehaald, maar echt haast hebben we daar ook niet bij.
En zo eindigde onze november-herfstrit, geen zomerse temperaturen, wel herfst-, winter-(zelfs sneeuw!) en lente-taferelen meegemaakt.
Alleen… goedkoop tanken in Luxemburg was wel een flinke duurkoop deze keer.